நாணமும் பாசமும்!

கரிகாற் பெருவளத்தானுடன் நடந்த வெண்ணிப் போரில் மார்பில் பட்ட வேல் முதுகிலும் புண் செய்ததால், அதனைப் புறப்புண் என நாணிய சேரமான் பெருஞ்சேரலாதன் வடக்கிருந்து உயிர்துறக்க முடிவெடுத்த நிலையை இந்தக் கையறுநிலைப் பாடல் துயருடன் பதிவு செய்கிறது. அவனது முடிவால் இசை, விருந்து, உழவு, விழா என நாட்டின் அன்றாட இயக்கமே நின்றுவிட்டதுபோலக் கழாத்தலையார் சித்தரிக்கிறார். முழுநிலா நாளில் இரு சுடர்களுள் ஒன்று மலையில் மறைவதுபோன்ற உவமை, மேலைநாட்டின் பெரும் ஒளி மறைவதை உணர்த்துகிறது; இறுதியில் பகல்கூட முன்புபோலக் கழியாது எனப் புலவர் தனது ஆற்றாமையை வெளிப்படுத்துகிறார்.