நறுவீ·தமிழருவிபுறநானூறு
62 / 398
தொகை நிலை062

போரும் சீரும்!

ஒரு வரியைத் தொட்டு அதன் பொருளைப் பார்க்கலாம்

வருதார் தாங்கி, அமர்மிகல் யாவது? பொருது ஆண்டொழிந்த மைந்தர் புண்தொட்டுக், குருதிச் செங்கைக் கூந்தல் தீட்டி, நிறம்கிளர் உருவின் பேஎய்ப் பெண்டிர் எடுத்துஎறி அனந்தற் பறைச்சீர் தூங்கப்,
வரி பொருள்
எதிரே வரும் படையைத் தடுத்து ‘நாம் வெல்வோம்’ என்று போரில் மிகுதல் இனி எவ்வாறு சாத்தியம் எனப் புலவர் வினவுகிறார். போரில் வீழ்ந்த வீரர்களின் புண்களைத் தொட்டு இரத்தம் படிந்த கைகளால் கூந்தலைக் கோதும் பேய்மகளிர், மந்தமாக ஒலிக்கும் பறைத்தாளத்துக்கு ஆடும் கொடிய களக்காட்சி முன்வைக்கப்படுகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பருந்து அருந்துற்ற தானையடு செருமுனிந்து, அறத்தின் மண்டிய மறப்போர் வேந்தர் தாம்மாய்ந் தனரே; குடைதுளங் கினவே; உரைசால் சிறப்பின் முரசு ஒழிந்தனவே;
வரி பொருள்
பருந்துகள் இறை தேடும் அளவுக்கு வீரர்கள் வீழ்ந்த படையுடன் கடுமையாகப் போரிட்ட இரு வேந்தர்களும் இறந்துவிட்டனர். அவர்களின் வெண்கொற்றக் குடைகள் தளர்ந்தன; புகழை அறிவித்த வெற்றிமுரசுகளும் மௌனமானன. உரை இதை, படைகள் பட்ட பின்னும் பின்வாங்காது இரு பெருவேந்தரும் போரிட்ட நிலையாக விளக்குகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பன்னூறு அடுக்கிய வேறுபடு பைஞ்ஞிலம் இடம்கெட ஈண்டிய வியன்கண் பாசறைக், களங்கொளற்கு உரியோர் இன்றித், தெறுவர, உடன்வீழ்ந் தன்றால், அமரே;
வரி பொருள்
பல நூறுகளாக அடுக்கி நிறுத்தப்பட்ட பலவகைப் படைத்தொகுதிகள் இடமின்றி நிரம்பிய அகன்ற பாசறை இருந்தும், போர்க்களத்தை வென்றதாகக் கைப்பற்ற எவரும் எஞ்சவில்லை. இருபுறமும் வீழ்ந்ததால், வெற்றி பெறுபவர் இல்லாமல் போர் தானே முடிந்து வீழ்ந்ததுபோல ஆகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
பெண்டிரும் பாசடகு மிசையார், பனிநீர் மூழ்கார், மார்பகம் பொருந்தி ஆங்கமைந் தன்றே;
வரி பொருள்
வீழ்ந்த வேந்தர்களின் மனைவியர், கணவனை இழந்த பின் மேற்கொள்ளும் கைம்மைச் செயல்களான பச்சையிலை உண்ணுதல், குளிர்ந்த நீரில் மூழ்குதல் ஆகியவற்றை மேற்கொள்ளாமல், போர்க்களத்திலேயே அவர்களின் மார்பைப் பொருந்தி உயிர் நீத்ததாக உரை விளக்குகிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
வாடாப் பூவின், இமையா நாட்டத்து, நாற்ற உணவினோரும் ஆற்ற அரும்பெறல் உலகம் நிறைய விருந்துபெற் றனரால்; பொலிக, நும் புகழே!
வரி பொருள்
வாடாத மலரணியும் இமையாத தேவர்களும், பெறுதற்கரிய அவர்களின் உலகம் நிரம்பும் அளவிற்கு விருந்தினரைப் பெற்றனர் எனப் புலவர் கூறுகிறார்; அதாவது போரில் இறந்த வீரர்கள் விண்ணுலகை அடைந்ததாகக் கவித்துவமாகக் குறிக்கிறார். இவ்வளவு பேரழிவிற்குப் பின்னும் இரு வேந்தர்களின் வீரப்புகழ் பொலிவதாக இறுதி வாழ்த்து ஒலிக்கிறது.
நறுவீ வாசிப்பு விளக்கம் · மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டது
முழுப் பொருள்
இரு பெருவேந்தர்களும் அவர்களது படைகளும் ஒரே போர்க்களத்தில் அழிந்து, வென்றவர் எவரும் எஞ்சாத பேரழிவை இந்தப் பாடல் சித்தரிக்கிறது. குடை தளர்ந்து, முரசு மௌனமாய், போர் தானே ‘வீழ்ந்தது’ போல காட்டப்படும் நிலையில், அவர்களின் மனைவியரும் அவர்களோடு உயிர்துறந்ததாக உரை கூறுகிறது. வெற்றியைப் புகழ்வதற்குப் பதிலாக போரின் முழுமையான அழிவை முன்னிறுத்தி, இறுதியில் அவர்களின் வீரப்புகழை மட்டுமே நிலைத்ததாகப் பாடல் முடிகிறது.
பாடியவர்
கழாத்தலையார்
கழாத்தலையார் பெயர் ‘கழார்த் தலையார்’ என்றும் பாடப்பேதத்தில் காணப்படுவதாக ஔவை உரை குறிப்பிடுகிறது; பெயரின் காரணம் குறித்து பல மரபுக் கருத்துகளையும் அது பதிவு செய்கிறது. இப்போரில் சேரமான் உயிர் நீங்கும் தருவாயில் அவரைக் கண்ட புலவர், இரு வேந்தர்களும் வீழ்ந்த காட்சியால் ஆறாத்துயர் கொண்டு இந்தப் பாடலைப் பாடியதாக உரைச் செய்தி கூறுகிறது.
பாடல் விவரம்