பகைத்தோர் வாழ்ந்ததில்லை; பணிந்தோர் வருந்தியதில்லை

சேட்சென்னியின் நாட்டுச் செழிப்பை உயிரோட்டமான வயற்காட்சிகளால் முதலில் காட்டி, பின்னர் அவனது இரு முகங்களைப் புலவர் நிறுவுகிறார்: பகைத்தவர்க்கு வெல்ல முடியாத வீரன்; பணிந்து சார்ந்தவர்க்கு துன்பம் வராத அருளாளன். ‘எதிர்த்தோர் வாழ்ந்ததில்லை; சார்ந்தோர் வருந்தியதில்லை’ என்பதே பாடலின் மையம்.