அறமும் மறமும்!

முற்றுகையால் யானைகளுக்குக் குளிப்பும் உணவும் கிடைக்காமல் கட்டப்பட்ட நிலையில் துன்புற்று முழங்குகின்றன; போரின் முடக்கம் உயிரினங்களிலும் தெரிகிறது.

பால் இல்லாமல் குழந்தைகள் அழுகின்றனர்; பெண்கள் பூ இல்லாமல் கூந்தலை முடிக்கின்றனர்; வீடுகளில் நீருக்காக மக்கள் கூக்குரலிடுகின்றனர். கோட்டைக்குள் பாதுகாப்பாக இருப்பது மக்களின் துயரத்தின் நடுவில் இனிமையானது அல்ல எனப் புலவர் சுட்டுகிறார்.

அறநெறியைத் தேர்ந்தால் கோட்டையை உரியவனுக்கு திறந்து கொடு; மறநெறியைத் தேர்ந்தால் கதவைத் திறந்து போரிடு. இரண்டையும் செய்யாமல் மதிலுக்குள் ஒளிவது நாணத்தக்கது என்ற அசைக்க முடியாத இருமுனைத் தீர்ப்பை புலவர் முன்வைக்கிறார்.