வேண்டியது விளைக்கும் வேந்தன்!

மலைபோன்ற யானைகளின் மேல் வானைத் தொடுவது போல கொடிகள் அசையும் பெரும்படையுடைய வீரவேந்தன் என அரசன் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறான்.

அரசனின் கோபப்பார்வை தீயாகவும் அன்புப்பார்வை பொன்னாகவும் மாறும் எனப் புலவர் கூறி, பகலில் நிலவையும் இரவில் வெயிலையும் வேண்டினாலும் நிகழ்த்தும் வல்லமை கொண்டவன் என்ற மிகைப்படுத்தலை உருவாக்குகிறார்.

அரசனின் பாதுகாப்பிலேயே வாழ்ந்த தமக்கு வேறு அடையாளம் என்ன என்று புலவர் கேட்கிறார்; பிறநாட்டில் இருந்தாலும் பரிசிலர்கள் மனத்தில் அவனுடைய நாட்டையே நினைக்கிறார்கள் என்கிறார்.